Kroplówka z Magnezem

Uzupełnij niedobory jednego z najważniejszych pierwiastków w organizmie!
Zmniejszenie pobudzenia nerwowo-mięśniowego, regulacja ciśnienia tętniczego i zachowanie mocnych kości.

Ważne fakty dotyczące Magnezu

Magnez jest czwartym najczęściej występującym pierwiastkiem w organizmie człowieka. Natomiast spośród kationów wewnętrzkomórkowych zajmuje on drugie miejsce- po potasie- pod względem ilościowym. Większość magnezu zdeponowana jest w kościach (60%), w następnej kolejności w mięśniach (20%) i innych tkankach miękkich (19%), a zaledwie 1% to magnez zewnętrzkomórkowy. Dzienne zapotrzebowanie na ten pierwiastek zależy od kilku czynników, m.in.: wieku oraz płci, i wynosi około 300-420 mg. Jest ono wyższe u osób intensywnie trenujących, narażonych na duży stres, u kobiet ciężarnych i matek karmiących oraz u dzieci w okresie intensywnego wzrostu. Nadmierne ilości magnezu wydalane są z organizmu wraz z moczem i kałem.

Magnez jest kofaktorem około 300 enzymów biorących udział w procesach metabolicznych. Wpływa na regulację przewodnictwa nerwowo-mięśniowego, uczestniczy w skurczu mięśnia sercowego i przeciwdziała jego niedotlenieniu, wykazuje działanie kardioprotekcyjne i ochronne na śródbłonek naczyniowy. Co więcej, normalizuje ciśnienie tętnicze poprzez wpływ na napięcie i reaktywność naczyń krwionośnych. Ponadto reguluje aktywność parathormonu oraz cyklu komórkowego. Warunkuje przepuszczalność i stabilność błon komórkowych, ma wpływ na zachowanie integralności DNA oraz bierze udział w procesach jego naprawy.Jest również niezbędny do zachowania odpowiedniej gęstości mineralnej kośćca. Magnez obniża ryzyko wystąpienia miażdżycy, udaru mózgu, zespołu metabolicznego oraz zaburzeń nastroju.

Niedobór magnezu jest istotnym czynnikiem ryzyka powstawania m.in. nadciśnienia tętniczego, zespołu metabolicznego, insulinooporności, kamicy nerkowej oraz osteoporozy pomenopauzalnej. Badania wykazały, że niskie stężenie magnezu w ustroju powodują również wzrost wartości CRP (białka C-reaktywnego).

Przyczyny niedoboru magnezu

Najczęstszą przyczyną niedoborów magnezu jest niedostateczna podaż tego pierwiastka w diecie. Na jego ilość negatywnie wpływają chemiczne nawozy i pestycydy używane przez rolników, a także nadmierna ilość konserwantów zawartych w żywności. Do zmniejszenia ilości magnezu w organizmie przyczynia się także obecny styl życia, przewlekły stres, nadużywanie alkoholu, picie kawy i mocnej herbaty, jak również intensywny wysiłek fizyczny i umysłowy.

Im mniejsza zawartość magnezu w pożywieniu, tym większe jego wchłanianie z przewodu pokarmowego- sięga ono wówczas nawet 80-90%. Z kolei zbyt duża podaż pierwiastka w diecie powoduje efekt odwrotny- jego absorpcja spada do około 25%. Szacuje się, że przeciętnie 30-50% magnezu dostarczanego z pożywieniem ulega absorpcji. Czynniki, które zmniejszają jego wchłanianie z przewodu pokarmowego to m.in.: dieta zarówno wysokobiałkowa, jak i ubogobiałkowa, nadmierne spożywanie tłuszczów zwierzęcych oraz błonnik pokarmowy. Również dieta bogata w wapń, szczawiany, fityniany i fosforany przyczynia się do mniejszej absorpcji tego pierwiastka. 

Jednak nie tylko sposób odżywiania wpływa na gospodarkę magnezu w organizmie. Również niektóre choroby powodują spadek jego poziomu w ustroju. Wymienia się tu głównie: zespół złego wchłaniania, zapalenie trzustki, zaburzenia hormonalne, hiperwitaminozę D3, nadczynność tarczycy, chroniczne biegunki oraz zaburzenia pracy nerek. Warto wiedzieć, że część leków także ma wpływ na poziom magnezu w organizmie. Te, które przyczyniają się do obniżenia jego stężenia to m.in. inhibitory pompy protonowej, leki moczopędne i psychotropowe, pigułki antykoncepcyjne, środki nasenne i niektóre antybiotyki.

Objawy niedoboru magnezu

Najczęstszymi objawami niedoboru magnezu są:

  • Zaburzenia rytmu serca,
  • Uczucie przewlekłego zmęczenia,
  • Brak energii,
  • Spadek koncentracji i uwagi,
  • Rozdrażnienie,
  • Zaburzenia nastroju, stany lękowe, depresja,
  • Większa podatność na stres,
  • Drżenie powiek,
  • Bolesne kurcze mięśni,
  • Uczucie mrowienia i drętwienia kończyn,
  • Spadek siły mięśniowej,
  • Zwiększona męczliwość,
  • Migreny i bóle głowy,
  • Zaburzenia snu,
  • Nadmierne wypadanie włosów,
  • Łamliwe i kruche paznokcie.

Dla kogo przeznaczone są kroplówki z magnezem?

Dożylne podanie magnezu pozwala pominąć układ pokarmowy w procesie absorpcji tego pierwiastka, co jest niezmiernie istotne np. w przypadku zespołu złego wchłaniania czy schorzeń w obrębie jelit. Kroplówki pozwalają więc na znaczne zwiększenie przyswajalności magnezu i bardzo szybkie uzupełnienie jego niedoborów. Stosowane są wszędzie tam, gdzie suplementacja preparatami doustnymi jest niewskazana lub niewystarczająca. Do wlewów dożylnych stosuje się siarczan magnezu– jest to forma magnezu, która najszybciej i najefektywniej przedostaje się do układu nerwowego, hamując jego pobudliwość. Wpływa także na spowolnienie przewodnictwa nerwowo-mięśniowego, dzięki czemu po podaniu dożylnym niemal natychmiast odczuwalne jest uczucie odprężenia i relaksacji, zarówno w sferze psychicznej, jak i fizycznej.

Wlewy dożylne z siarczanem magnezu polecane są przede wszystkim w stanach ostrego niedoboru tego pierwiastka, który może towarzyszyć takim chorobom, jak:

  • Zespół złego wchłaniania,
  • Choroba alkoholowa,
  • Marskość wątroby,
  • Ostre zapalenie trzustki.

Polecane są także w przypadku:

  • Zaburzeń nastroju, przewlekłego zmęczenia, bezsenności, problemów z koncentracją i uwagą,
  • Astmy oskrzelowej,
  • Pobudzenia psychoruchowego w przebiegu zaburzeń lękowych (nerwicy),
  • Napadów drgawkowych stwierdzanych w przebiegu epilepsji, niedoczynności tarczycy oraz kłębuszkowego zapalenia nerek,
  • Zaburzeń rytmu serca typu torsade de pointes.

Przeciwwskazania

Przeciwwskazaniami do wlewów dożylnych z magnezem są:

  • niewydolność nerek,
  • miastenia (nużliwość mięśni),
  • uszkodzenie mięśnia sercowego,
  • blok przedsionkowo-komorowy serca,
  • hipermagnezemia,
  • uczulenie na magnez i/lub sole magnezu.

 

Ulubione ()