DOPAMINA – co o niej wiemy?

Czym jest dopamina i jakie pełni funkcje?

Dopamina to neuroprzekaźnik należący do grupy katecholamin- związków będących pochodną tyrozyny. Powstaje w ośrodkowym układzie nerwowym w tzw. neuronach dopaminergicznych, które znajdują się w wielu obszarach mózgu. W zależności od tego, w którym obszarze OUN jest jest produkowana, pełni odmienne funkcje. Wpływa na zdolności motoryczne (poruszanie się, utrzymanie postawy ciała), koordynację ruchową i napięcie mięśniowe. Od niej zależy poziom ogólnego pobudzenia i motywacja, odpowiada także za niektóre emocje, kreatywność, procesy uczenia i zapamiętywania oraz tzw. wyższe czynności psychiczne. Ma także wpływ na wydzielanie hormonów, zwłaszcza prolaktyny, gonadotropin i somatotropiny. Podobnie jak serotonina, czasami nazywana jest „hormonem szczęścia”, ponieważ również odpowiada za pozytywne myślenie i optymizm.         

Receptory dopaminy występują także w innych narządach – w kanalikach nerkowych, pęcherzykach płucnych, trzustce oraz naczyniach krwionośnych nerek, płuc i serca. Dopamina w obrębie nerek powoduje zwiększoną filtrację, co skutkuje nasilonym wydalaniem wody i sodu z organizmu wraz z moczem. Te właściwości dopaminy wykorzystywane są w leczeniu ostrej niewydolności nerek. Ponadto stymuluje ona produkcję reniny oraz wpływa na aktywność angiotensyny i aldosteronu. Zaburzenie tej funkcji może skutkować rozwojem nadciśnienia tętniczego. 

Przeczytaj także: SEROTONINA – jaki ma wpływ na nasze zdrowie?

Dopamina należy także do tzw. „układu nagrody”, który odpowiedzialny jest za najważniejsze potrzeby fizjologiczne organizmu oraz czynności zwiększające szanse przeżycia. Są to przede wszystkim jedzenie, picie, kontakty międzyludzkie (w tym również stosunki seksualne), a także zachowania agresywne. Działania te powodują podniesienie poziomu dopaminy w ustroju, dzięki czemu postrzegane są jako przyjemne.

 

Jakie są skutki niedoboru i nadmiaru dopaminy?

Nadmierne ilości dopaminy w organizmie mogą prowadzić do rozwoju tak poważnych schorzeń, jak schizofrenia paranoidalna oraz zaburzenia lękowe, natomiast jej niedobory mogą skutkować m.in. rozwojem choroby Parkinsona, która charakteryzuje się spadkiem poziomu dopaminy aż o 80%. Niskie stężenia hormonu mają również związek z powstawaniem zaburzeń nastroju, do których należy m.in. depresja.

Zbyt mały jej poziom występuje także u chorych z ADHD oraz u ludzi zmagających się z uzależnieniem (alkoholicy, narkomani). Narkotyki, takie jak kokaina czy amfetamina, działają poprzez natychmiastowe zwiększenie poziomu dopaminy w organizmie. Powoduje to powstawanie stanów psychotycznych przypominających objawami schizofrenię, czemu towarzyszą przywidzenia i omamy. Dwa razy większe niż norma stężenie dopaminy wykazują również gracze komputerowi. Od zwiększonego poziomu hormonu łatwo jest się uzależnić, co w efekcie prowadzi do rozwoju nałogów.

Dopamina odpowiedzialna jest również za rozwój zespołu odstawiennego, który pojawia się po rezygnacji z przyjmowania uzależniającej używki, co powoduje gwałtowny spadek poziomu hormonu i pojawienie się charakterystycznych objawów „głodu” oraz obniżenie nastroju. Innymi objawami nadmiaru dopaminy są zaburzenia koncentracji i natłok myśli, natomiast niedoborom towarzyszy przewlekłe zmęczenie, brak motywacji do działania, uczucie lęku i ciągłego napięcia emocjonalnego. 

 

Jak zadbać o prawidłowy poziom dopaminy w organizmie?

Aby zapewnić prawidłowy poziom dopaminy w ustroju, należy przede wszystkim zwrócić uwagę na dietę i składniki pokarmowe, jakie są do niego dostarczane. Proces produkcji dopaminy, jak i innych neuroprzekaźników, zależy od dostarczanych wraz z pożywieniem niezbędnych aminokwasów, witamin i minerałów. Prekursorem dopaminy jest aminokwas L-tyrozyna i od jej stężenia we krwi zależy poziom hormonu. Znajduje się ona w produktach pochodzenia zarówno roślinnego, jak i zwierzęcego. Za główne roślinne źródła tyrozyny uznaje się: soję, orzechy (arachidowe, włoskie), pestki dyni, soczewicę, groch, kaszę gryczaną, otręby pszenne, drożdże. Wśród produktów odzwierzęcych wymienia się przede wszystkim: twaróg, ser typu parmezan, jaja, wołowinę, wieprzowinę i wątróbkę wieprzową, pierś kurczaka, tuńczyka, śledzia. Również żeń-szeń słynie ze swoich właściwości pobudzających produkowanie neuroprzekaźników, w tym także dopaminy.

Sprawdź: Kroplówka z witaminą C

Niezmiernie ważnym składnikiem biorącym udział w produkcji dopaminy (a także serotoniny, GABA, noradrenaliny i adrenaliny) jest witamina B6. Z tej grupy również kwas foliowy i witamina B12 wraz z żelazem pełnią istotną rolę w syntezie neuroprzekaźników. W procesie tym niezbędna jest także obecność witaminy C, która bierze udział w tworzeniu dopaminy i noradrenaliny, a także witaminy E, której spadek poziomu skutkuje zmniejszeniem wydzielania neurotransmiterów. Na uwagę zasługuje również miedź, która jest nieodzowna w procesie przemiany dopaminy w noradrenalinę, jednak zbyt wysoki jej poziom we krwi skutkuje znacznym spadkiem jej syntezy w ustroju.

 

Profilaktyka i leczenie

Badania wykazały, że obciążenia organizmu metalami ciężkimi oraz pestycydami mogą znacząco wpływać na wydzielanie oraz działanie dopaminy i innych neuroprzekaźników w organizmie. W NZOZ Vitalea można sprawdzić poziom zanieczyszczenia ustroju szkodliwymi pierwiastkami chemicznymi i toksynami za pomocą biorezonansu komórkowego na aparacie MORA. Umożliwia on wykrycie aż 44 metali ciężkich w organizmie (m.in. ołowiu, rtęci, aluminium, kadmu, chromu, fluoru), a także 42 pestycydów powszechnie używanych w rolnictwie jako środki ochrony roślin. Po wykryciu ewentualnego obciążenia, aparat MORA umożliwia także terapię mającą na celu usunięcie z ustroju szkodliwych pierwiastków i przywrócenie mu równowagi.

Przeczytaj więcej o biorezonansie komórkowym na aparacie MORA: 

Biorezonans Katowice


Ulubione ()