Co to jest choroba kociego pazura?

Dopatrzyłeś się na swojej skórze niepokojącego pęcherzyka, a do tego wydaje Ci się, że węzły chłonne uległy powiększeniu? Jeśli poza bólem głowy i uczuciem zmęczenia nic innego Ci nie dolega, to możliwe, że zaraziłeś się chorobą kociego pazura w wyniku zadrapania bądź ugryzienia przez kota. Lepiej jej nie bagatelizować. W dzisiejszym artykule opowiemy jak się objawia, co zaliczamy do najczęstszych powikłań, a także jak ją skutecznie leczyć.

Co wywołuje chorobę kociego pazura?

Choroba kociego pazura wywołana jest przez bakterie Gram-ujemne Bartonella Henselae i Bartonella Clarridgeiae. Zazwyczaj są przenoszone przez młode koty – znacznie rzadziej psy, wiewiórki lub króliki – w wyniku ugryzienia bądź zadrapania. Okres wylęgania bakterii w ludzkim organizmie trwa od 1 do 8 tygodni. Zazwyczaj schorzenie ma łagodny przebieg. W niektórych przypadkach nieleczone może być szczególnie niebezpieczne.

Jakie są najczęstsze objawy?

W miejscu, w którym doszło do ugryzienia bądź zadrapania mogą pojawić się pęcherze, grudki lub owrzodzenie. Najczęściej utrzymuje się od 1 do 8 tygodni, po czym samoistnie zanika. U części chorych dochodzi do powiększenia węzłów chłonnych zlokalizowanych najbliżej rany(przeważnie jednostronnie). Węzły są miękkie, czułe, a skóra wokół nich może być zaczerwieniona. Dodatkowo mogą wystąpić następujące objawy towarzyszące:

  • Gorączka,
  • Powiększona śledziona, wątroba,
  • Bóle głowy,
  • Bóle pleców,
  • Bóle podbrzusza,
  • Bóle gardła,
  • Zmęczenie.

ZOBACZ RÓWNIEŻ: Gronkowiec złocisty – co powoduje i jak skutecznie go leczyć?

Możliwe powikłania

W zdecydowanej większości przypadków choroba kociego pazura ma bardzo łagodny przebieg. Niemniej jednak zdarzają się odstępstwa od reguły, które mogą prowadzić do bardzo poważnych powikłań, takich jak:

  • Zropienia węzła chłonnego,
  • Zespołu Parinauda,
  • Zapalenia siatkówki i nerwu wzrokowego, 
  • Zapalenia mózgu,
  • Zapalenia szpiku kostnego,
  • Małopłytkowości,
  • Zajęcia kości,
  • Zapalenie wsierdzia.

Zastosowanie autohemotransfuzji ozonowej w leczeniu Bartonelli

katowickim NZOZ Vitalea leczenie bakterii Gram-ujemnej Bartonelli przeprowadza się za pomocą autohemotransfuzji ozonowej, która jest metodą całkowicie bezpieczną i bardzo skuteczną. Sam zabieg zasadniczo sprowadza się do pobrania krwi pacjenta (około 150-200 ml) bezpośrednio z żyły do butelki wyposażonej w specjalny konserwant, który zapobiega krzepnięciu. Następnie krew jest mieszana z ozonem o odpowiednio dobranym stężeniu. Po jej wysyceniu transportuje się ją do żyły pacjenta tym samym wkłuciem, z którego została pobrana. Metodą uzupełniającą leczenie jest wlew dożylny z witaminą C, który poprawia odporność organizmu pacjenta, a także skutecznie walczy z rozwijającym się zakażeniem.

Czy rozpoznajesz u siebie podobne objawy? Skontaktuj się z nami i umów na pierwszą konsultację. Nasi specjaliści dostarczą Ci wszelkich informacji na temat zabiegu, a także odpowiedzą na Twoje pytania.

Ulubione ()