YERSINIA ENTEROCOLITICA- dlaczego jest tak niebezpieczna?


23 marca 2020

Do rodziny bakterii Yersinia należy dwanaście gatunków, z czego trzy stanowią zagrożenie dla ludzi- są to Yersinia pestis (wywołująca dżumę), Yersinia pseudotuberculosis (u człowieka wywołująca rodencjozę, u zwierząt- gruźlicę rzekomą) oraz Yersinia enterocolitica.

Występowanie bakterii Yersinia enterocolitica stwierdza się na całym świecie, jednak głównie są to strefy klimatu umiarkowanego i subtropikalnego, natomiast rosnącą liczbę zakażeń obserwuje się przede wszystkim w krajach wysoko rozwiniętych i rozwijających się. Bakterie Yersinii należą do pałeczek Gram-ujemnych i potrafią rozwijać się zarówno w warunkach tlenowych, jak i beztlenowych. Sprzyjająca wzrostowi temperatura waha się od 0oC do 45oC, jednak to zdolność do namnażania się w chłodnym środowisku (4oC-8oC) sprawia, że Yersinia enterocolitica jest realnym zagrożeniem dla człowieka. Chorobotwórcze działanie bakterii odkryto dopiero w drugiej połowie XX wieku, stąd też wiedza na jej temat oraz wpływ na zdrowie jest wciąż ograniczona.

Czym grozi zakażenie bakterią?

Yersinia enterocolitica to drobnoustrój zimnolubny, co sprawia, że zdolna jest kolonizować żywność znajdującą się w chłodni. Jest to również przyczyna zwiększonych zachorowań w miesiącach jesienno-zimowych. Bakterie te są także odporne na kwaśne pH środowiska, dlatego też nie zostają unicestwione przez soki żołądkowe, co pozwala im na szybkie skolonizowanie błony śluzowej jelit. Enterotoksyna, produkowana przez Yersinię już w 4oC, powoduje wystąpienie objawów chorobowych. Dolegliwości wywołane przez bakterię, przyjmujące postać zakaźnych, ostrych lub przewlekłych anomalii w obrębie funkcjonowania przewodu pokarmowego, prowadzą do rozwoju choroby – jersiniozy. Jest to trzecia pod względem częstości występowania przyczyna nieprawidłowości w obrębie przewodu pokarmowego u Europejczyków.

YERSINIA ENTEROCOLITICA- dlaczego jest tak niebezpieczna?

Jakie są objawy jersiniozy?

Objawy zakażenia Yersinią przypominają zatrucie innymi typami bakterii jelitowych, np. Salmonellą, Shigellą czy Escherichią coli. Podobny przebieg ma również rzekomobłoniaste zapalenie jelit oraz choroba Leśniowskiego-Crohna. Wykluczyć należy także zapalenie wyrostka robaczkowego.

Okres wylęgania choroby może trwać 1-11 dni, jednak najczęściej trwa od 4 dni do tygodnia. Zachorowania najczęściej dotyczą dzieci do 4. roku życia i przyjmują postać jersiniozy jelitowej. Objawia się ona zapaleniem jelit – okrężnicy i jelita cienkiego, powodujące biegunki, bóle brzucha, gorączkę, niekiedy także z towarzyszącymi wymiotami. Ta postać choroby może dotyczyć także dzieci starszych, młodzież i dorosłych, jednak w mniejszym stopniu. U osób między 20. a 30. rokiem życia najczęściej rozwija się jersinioza rzekomowyrostkowa, której objawy przypominają zapalenie wyrostka robaczkowego. Są to bóle zlokalizowane w prawej dolnej części brzucha, które wywołane są ropnym zapaleniem węzłów chłonnych krezki jelitowej.  

Zakażenie bakterią Yersinia enterocolitica  może prowadzić do rozwoju powikłań, które pojawiają się z reguły do kilku tygodni od wystąpienia pierwszych oznak choroby. Jednym z nich może być tzw. reaktywne zapalenie stawów, charakteryzujące się asymetrycznym występowaniem dolegliwości. Dotyczą one jednego lub kilku stawów, najczęściej dużych – kolanowego, biodrowego, skokowego, które stają się bolesne i obrzęknięte. Poza tym może rozwinąć się również zapalenie stawów krzyżowo-biodrowych lub – rzadko- zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa (ZZSK).

Innymi objawami pozajelitowymi, wywołanymi bakterią Yersinia enterocolitica ropne stany zapalne skóry oraz rumień guzowaty. Patogeny tej grupy mogą prowadzić również do rozwoju ropni w narządach wewnętrznych (płuca, wątroba, śledziona, nerki) oraz groźnej dla życia posocznicy. Powodują także wystąpienie licznych procesów zapalnych, m.in. w obrębie kości i szpiku kostnego, opon mózgowo-rdzeniowych, gardła i płuc, tęczówki oka, układu moczowego.

Jak można się zarazić?

Bakterią Yersinia enterocolitica zarażamy się drogą pokarmową spożywając skolonizowaną przez patogen żywność. Głównie jest to surowe, niedokładnie ugotowane i zanieczyszczone fekaliami mięso wieprzowe. Pomimo, iż bakterie mogą być obecne w przewodzie pokarmowym różnych zwierząt, zarówno domowych, jak i dzikich, to świnia pozostaje głównym źródłem chorobotwórczych dla ludzi szczepów tej bakterii. Objawy choroby u zwierząt występują stosunkowo rzadko, co dodatkowo utrudnia zapobieganie przedostawania się Yersinii do środowiska zewnętrznego, skąd później trafia do ludzkiego organizmu.

Do zakażenia może dojść także poprzez wypicie niepasteryzowanego mleka oraz skażonej wody pochodzącej ze studni, źródeł, a nawet wodociągów. Zagrożenie stanowi również spożywanie roślin zanieczyszczonych odchodami zarażonych zwierząt lub podlewanych skażoną wodą. Niebezpieczeństwo niosą ze sobą także produkty roślinne i mięsne długotrwale przechowywane w chłodniach. Przy braku zachowania odpowiednich zasad higieny, możliwe jest także zarażenie poprzez bezpośredni kontakt z chorym zwierzęciem lub osobą. Nie jest wykluczone również ryzyko zarażenia się od pasożytów zewnętrznych, do których należą wybrane gatunki pcheł, kleszczy oraz wszy. Do zakażenia może dojść również po przetoczeniu krwi od dawcy z bezobjawowym przebiegiem choroby.

Yersinia enterocolitica a borelioza

Infekcja takimi patogenami, jak Yersinia enterocolitica, Chlamydia trachomatis, Bartonella henselae czy Mycoplasma pneumoniae, może dawać symptomy przypominające te występujące w przebiegu boreliozy. Bakterie Yersinii mogą bytować w płynie maziowym i błonie maziowej, biorąc udział w wywoływaniu objawów reaktywnego zapalenie stawów. Co więcej, powodują one, podobnie jak Borrelia burgdorferi, chorobę wieloukładową, która może dotyczyć wielu narządów i dawać różnorodne symptomy. Cechą wspólną jest również fakt, że schorzenia i dolegliwości wywołane zarówno przez Borrelię, jak i przez Yersinię, mogą być odczuwane latami. Wszystkie objawy wspólne dla chronicznej postaci boreliozy i przewlekłej jersiniozy sprawiają, że ich odróżnienie jest praktycznie niemożliwe.

 

Przeczytaj także: MYKOPLAZMA – czy jest groźna?

 

Wykrywanie i leczenie

Aby szybko i skutecznie potwierdzić lub wykluczyć obecność bakterii Yersinia enterocolitica, warto skorzystać z dobrodziejstwa medycyny XXI wieku – biorezonansu komórkowego na aparacie MORA. Jest to bezbolesna i błyskawiczna metoda, dzięki której można dowiedzieć się, czy patogen jest obecny w organizmie i gdzie się znajduje. Umożliwia on wykrycie nie tylko bakterii, ale także wirusów, grzybów, pasożytów, pleśni, metali ciężkich i pestycydów. Po określeniu przyczyny dolegliwości, od razu przechodzi się do terapii, którą również wykonuje się na tym samym aparacie metodą biorezonansu.

Więcej o biorezonansie komórkowym: Biorezonans komórkowy

 

Ogromne znaczenie w profilaktyce oraz w leczeniu różnego rodzaju zakażeń i schorzeń ma odporność organizmu. Ponieważ suplementy przyjmowane w formie doustnej nie wchłaniają się całkowicie, idealną alternatywą będą wlewy kroplowe z witaminą C, która jest niezbędna do prawidłowego funkcjonowania układu immunologicznego. Dzięki temu ryzyko zachorowania oraz nawrotów zakażeń zarówno bakteryjnych, jak i wirusowych czy grzybiczych, zostanie zminimalizowane, a organizm dostanie dodatkowe oręże w walce z patogenami.

Więcej o wlewach kroplowych: Kroplówki witaminowe

 

W leczeniu infekcji o różnym podłożu szerokie zastosowanie znajduje również ozon w postaci autohemotransfuzji ozonowej. Jest to forma terapii polegająca na podaniu ozonu bezpośrednio do krwi, która wracając do krwiobiegu rozprowadza go po całym organizmie. Ozon ma silne właściwości bakterio-, wiruso-, grzybo- i pasożytniczobójcze, dlatego jest skutecznym środkiem w walce z niemal każdym rodzajem zakażenia.

Więcej o ozonoterapii: Ozonoterapia



Vitalea