ESCHERICHIA COLI – wróg czy przyjaciel?

Co to jest Escherichia coli?

Bakteria Escherichia coli, po polsku zwana „pałeczką okrężnicy”, to bakteria naturalnie wchodząca w skład mikroflory zasiedlającej jelito grube. Jej zadaniem jest dążenie do zachowania równowagi biologicznej organizmu i obrona przed zakażeniem. Ma ona wpływ na prawidłowe funkcjonowanie przewodu pokarmowego, bierze udział w rozkładaniu pożywienia orazprodukcji i wchłanianiu witamin z grupy B i K. Część szczepów E. coli to gatunki probiotyczne, które wpływają na pobudzenie układu immunologicznego do walki z infekcjami.

Bakterie E. coli dzielą się na szczepy niechorobotwórcze i chorobotwórcze. Te pierwsze tworzą mikroflorę jelitową, która może ulec zachwianiu w określonych okolicznościach, takich jak przyjmowanie antybiotyków, na skutek niewłaściwego sposobu odżywiania lub przy infekcji obejmującej układ trawienny. Szczepy chorobotwórcze natomiast mogą wywoływać szereg zakażeń w obrębie różnych układów i narządów, np. pęcherza moczowego i nerek, dróg żółciowych, opon mózgowo-rdzeniowych, jelit, otrzewnej, mięśni, kości, stawów, a nawet krwi, prowadząc do rozwoju sepsy. Za groźne dla ludzi uznaje się siedem grup tej bakterii: shigatoksyczne (STEC) wraz z podgrupą enterokrwotocznych E. coli (EHEC), enteropatogenne (EPEC), enteroinwazyjne (EIEC),enterotoksyczne (ETEC), enteroagregacyjne (EAEC), adherencyjne (DAEC) oraz adherentno-inwazyjne (AIEC).

Przeczytaj także: Objawy zapalenia dróg moczowych.

Charakterystyka i objawy chorobotwórczych szczepów E. coli

Bakterie E. coli mają zdolność do wymiany materiału genetycznego z innymi bakteriami z nią współistniejącymi. Są to m.in. Salmonella, Shigella, Yersinia oraz pozostałe szczepy Escherichii. Proces ten w efekcie prowadzi do pojawienia się nowych szczepów zawierających odmienne geny, co z kolei warunkuje przebieg kliniczny zakażenia przez daną grupę chorobotwórczych bakterii. W ten sposób powstały szczepy zdolne do produkowania toksyny bakteryjnej zwanej toksyną Shiga, którą zawdzięczają wymianie genów z pałeczką Shigella. Ta grupa nosi nazwę shigatoksycznych E. coli (STEC). Zakażenie objawia się przede wszystkim krwawą biegunką oraz skurczowymi bólami brzucha, często także pojawiają się wymioty. Nosicielami STEC są głównie zwierzęta hodowlane, takie jak bydło, owce, kozy, ale mogą bytować także w organizmie kotów, psów, koni, ptaków oraz wieprzy. Do zakażenia dochodzi na drodze pokarmowej poprzez spożycie zainfekowanego mięsa (surowego lub niedogotowanego), niepasteryzowanego mleka, zanieczyszczonych roślin oraz wody (również z fontann, jezior i basenów). Możliwe jest także zarażenie człowieka od zwierzęcia lub poprzez bezpośredni kontakt z osobami chorymi. Udowodniono, że szczepy STEC biorą udział w powstawaniu takich chorób, jak np. cukrzyca i martwicze zapalenie okrężnicy.

Przeczytaj także:YERSINIA ENTEROCOLITICA- dlaczego jest tak niebezpieczna?

Szczepy enterokrwotoczne (EHEC), stanowiące podgrupę STEC, są najczęstszą przyczyną zakażeń bakteryjnych układu pokarmowego związanych z pożywieniem. Posiadają cechy zbliżone do pałeczki czerwonki, ponieważ są hybrydą typu enteropatogennego E. coli oraz Shigelli, która odpowiada za czerwonkę bakteryjną. Posiadają zdolność do wytwarzania shigatoksyny, co jest głównym powodem ich wyjątkowej zjadliwości. Odpowiadają również za rozwój zmian patologicznych w komórkach jelit. Mogą one wywoływać ciężkie choroby, takie jak np. krwotoczne zapalenie okrężnicy przebiegające z krwistymi biegunkami utrzymującymi się do około tygodnia, z towarzyszącą gorączką i bólem brzucha. W następstwie może rozwinąć się małopłytkowa plamica zakrzepowa, która dotyka głównie osoby dorosłe i objawia się zaburzeniem pracy nerek i układu nerwowego na skutek ich uszkodzenia.Ponadto może powodować uszkodzenie naczyń krwionośnych w obrębie serca, mózgu i trzustki, prowadząc do upośledzenia ich funkcji. Poziom śmiertelności szacuje się na około 30%, zwłaszcza wśród osób w podeszłym wieku. Kolejnym powikłaniem krwotocznego zapalenia okrężnicy jest tzw. hemolityczny zespół mocznicowy (HUS). Najczęściej występuje on u dzieci do 5 roku życia i u osób starszych. Największą podatność na szkodliwe działanie toksyny shiga wykazują naczynia krwionośne nerek, co w efekcie skutkuje ich uszkodzeniem i rozwojem przewlekłej niewydolności, która w określonych przypadkach może zakończyć się śpiączką lub zgonem (śmiertelność na poziomie 3-10%).

Zakażenia EHEC najczęściej występują w okresie letnim, czemu sprzyja zwiększona aktywność rekreacyjna oraz spożywanie posiłków na łonie natury, co zwiększa ryzyko zanieczyszczenia produktów bakteriami bytującymi w otoczeniu. Służy temu fakt, że przeżywalność E. coli w środowisku sięga nawet do kilkunastu miesięcy, w czasie których są ciągle zdolne do inwazji.

Rezerwuarem enteropatogennych E. coli (EPEC) jest człowiek. Mają one zdolność przyczepiania się do komórek jelita, które w konsekwencji ulegają uszkodzeniu. Powoduje to rozwój wodnistej, często również krwawej biegunki, z towarzyszącą gorączką oraz wymiotami. Najbardziej podatne na zakażenie są noworodki i dzieci- w krajach ubogich w tej grupie wiekowej EPEC jest przyczyną około 5-10% wszystkich stwierdzanych biegunek. Do infekcji dochodzi najczęściej w okresie letnim na skutek spożycia zanieczyszczonego pokarmu lub wody, a także poprzez kontakt z chorą osobą lub zainfekowane przez nią przedmioty.

  • Enteroinwazyjne szczepy E. coli (EIEC) wywołują objawy przypominające czerwonkę, jednak nie mają zdolności wytwarzania toksyny shiga. Infekcja polega na niszczeniu komórek jelitowych, co skutkuje powstaniem krwawych biegunek z domieszką śluzu mających tendencję do samoistnego ustępowania. Objawom towarzyszy także gorączka. Do zakażeń najczęściej dochodzi w krajach ubogich, natomiast stosunkowo rzadkie przypadki w krajach rozwiniętych są zazwyczaj efektem podróżowania. Bakteria dostaje się do organizmu wraz z zanieczyszczonym pokarmem, mlekiem lub wodą, poprzez kontakt z osobą chorą lub nosicielem, a także za sprawą owadów mogących przenosić bakterie (np. mucha).
  • Enterotoksyczne szczepy E. coli (ETEC) są główną przyczyną występowania tzw. biegunki podróżnych. Wytwarzają one toksyny podobne do toksyny cholery, co daje objawy takie jak wodnista biegunka i skurczowe bóle brzucha. Mimo, iż głównym rezerwuarem tego szczepu bakterii jest człowiek, to przeniesienie patogenu na drodze kontaktów bezpośrednich uznaje się zaniemożliwe. Do zakażenia dochodzi przede wszystkim drogą pokarmową.
  • Typyenteroagregacyjne E. coli (EAEC) cechuje duża łatwość przejmowania genów od innych drobnoustrojów, co skutkuje dużym zróżnicowaniem poszczególnych szczepów. Znaczy to, że objawy wywołane przez EAEC i przebieg infekcji mogą się różnić w zależności od zjadliwości szczepów wywołujących zakażenie. Typy enteroagregacyjne znajdują się w glebie i wodzie, co w dużej mierze determinuje drogi zakażenia. Są to głównie warzywa, owoce i nasiona zanieczyszczone bakterią, nieumyte lub wypłukane w zainfekowanej wodzie. Przypuszcza się, że EAEC bytuje wyłącznie w organizmie ludzkim, natomiast nie jest obecna u zwierząt, co znaczy, że produkty odzwierzęce nie są źródłem patogenu. Możliwa jest natomiast transmisja z człowieka na człowieka. EAEC są przyczyną przewlekłych biegunek o wodnistej konsystencji z obecnością śluzu. Dotyka głównie dzieci, osoby z upośledzoną odpornością oraz turystów podróżujących z krajów wysoko rozwiniętych do państw o niskim standardzie sanitarnym. Ten szczep E. coli posiada wyjątkową łatwość do przyczepiania się błony śluzowej jelita oraz pobudzania gruczołów w niej zawartych do zwiększonej produkcji śluzu. Wówczas bakterie wytwarzają biofilm, dzięki czemu mogą przewlekle bytować w przewodzie pokarmowym i kolonizować jelita. Dodatkowo niektóre ze szczepów EAEC mają zdolność do wytwarzania toksyn, które niszczą komórki jelitowe, a następnie trafiają do krwiobiegu, powodując długotrwałe zakażenie o cięższym przebiegu. Podejrzewa się, że mogą mieć związek z zapadalnością na zespół jelita drażliwego (IBS) – szczepy EAEC znaleziono aż u 80% chorych.
  • Szczepy adherencyjne (DAEC) przenoszone są głównie przez niedopieczone mięso wołowe, a także na drodze bezpośrednich kontaktów z zakażonymi zwierzętami hodowlanymi oraz przez wodę. Rzadko wywołują zakażenia u ludzi zamieszkujących kraje wysokorozwinięte. Natomiast bakterie typu adherentno-inwazyjnego (AIEC) są natomiast jedną z głównych przyczyn rozwoju choroby Leśniowskiego-Crohna. 


Jak uniknąć zakażenia bakterią Escherichia coli?

Bakterie E. coli, podobnie jak inne patogeny powodujące infekcje w obrębie przewodu pokarmowego, przenoszą się m.in. na drodze fekalno-oralnej. Zakażenia można więc uniknąć dbając o prawidłowe warunki higieniczne w miejscach przygotowywania posiłków, jak również myjąc ręce oraz produkty roślinne pod bieżącą wodą. Escherichia coli jest bowiem wrażliwa na środki odkażające oraz wysoką temperaturę- ginie w temperaturze 60oC po 20 minutach. Należy więc unikać spożywania surowego lub półsurowego mięsa, zwłaszcza wołowego. Po kontakcie ze zwierzętami, zarówno hodowlanymi, jak i domowymi, trzeba dokładnie umyć ręce. Trzeba pamiętać, że kąpiel w zbiornikach wodnych niepodlegającym kontrolom sanitarnym również niesie ze sobą wysokie ryzyko zakażenia pałeczką okrężnicy. W czasie podnóży do krajów rozwijających się należy unikać spożywania potraw przygotowywanych przez ulicznych sprzedawców w miejscach bez dostępu do czystej wody. Nie należy również pić nieprzegotowanej wody z kranu ani używać do napojów kostek lodu. Dobrze jest zadbać o prawidłową florę bakteryjną w czasie podróży, stosując odpowiednie probiotyki.


Jak zdiagnozować i wyleczyć Escherichię coli?

W NZOZ Vitalea diagnoza pod kątem bakterii E. coli przeprowadzana jest na biorezonansie komórkowym na aparacie MORA. Umożliwia on wykrycie obecności ewentualnej bakterii w każdym układzie i narządzie. Badanie opiera się na wykorzystaniu meridian, czyli kanałów energetycznych, rozmieszczonych na odpowiednich miejscach na ciele. Podstawą biorezonansu komórkowego jest założenie, że każdy organizm, w tym również bakteria, składa się z nieustannie drgających cząsteczek emitujących charakterystyczne dla siebie częstotliwości. Po wniknięciu do ustroju zaburzają one jego równowagę i prowadzą do rozwoju chorób. Po wykryciu przyczyny zgłaszanych dolegliwości od razu przechodzi się do leczenia, które ma na celu unicestwienie chorobotwórczego drobnoustroju. Aparat MORA przetwarza częstotliwość emitowaną przez patogen i zamienia ją w terapię. Metoda ta jest całkowicie bezbolesna i nieinwazyjna, co pozwala z powodzeniem diagnozować i leczyć również dzieci.

Dowiedz się więcej o biorezonansie komórkowym na aparacie MORA: 

Biorezonans komórkowy

Terapia Mora

Ulubione ()